เรื่องราวที่ผ่านๆมามันทำให้เรารู้ว่าคนที่สำคัญที่สุดในชีวิตของเราคือใคร แล้วเขาเหล่านั้นก็เป็นคนที่จะอยู่เคียงข้างเราเสมอไป ไม่ว่าเราจะทำผิดอะไรมากมายเพียงไหน พวกเขาก็พร้อมที่จะให้อภัยและให้เราได้เริ่มต้นใหม่ได้เสมอ พวกเขาก็คือครอบครัวของเรานั้นเอง หลายคนคิดว่าในตอนนี้ ผู้ที่สำคัญที่สุดในชีวิตของเราคือเพื่อน เพื่อนจะเป็นทุกๆอย่างของเรา เราไปไหนก็ต้องมีเพื่อน ทำอะไรก็ต้องมีเพื่อน จนทำให้เราลืมครอบครัวของเราไป ลืมที่จะนึกถึงว่าเขาจะคิดยังไงกับเราในตอนนี้ จะเป็นห่วงเรามากแค่ไหน จะรู้สึกเช่นไรหากเราเป็นอะไรไป

แล้วในวันนี้ฉันก็พึ่งได้รู้ว่า ฉันไม่เคยคิดถึงหรือสนใจครอบครัวของตนเองเลย พอมาคิดถึงพวกเขาอีกทีก็เกือบจะสายไปเสียแล้ว ฉันมั่วแต่พะวงเรื่องเพื่อน แต่ไม่เคยมีเรื่อง พ่อ แม่ พี่ น้องอยู่ในหัวเลยแม้แต่น้อย จนวันที่ไม่เหลือใครถึงได้กลับไปหาพวกเขาแล้วก็ได้รู้ว่าพวกเขาสำคัญต่อฉันมากที่สุด เพราะพวกเขายังรอฉันอยู่เสมอ ยังให้โอกาสแกฉันอยู่เสมอ ยังรักฉันอยู่เสมอและรักฉันมากที่สุด

ตั้งแต่วันนี้และนาทีนี้เป็นต้นไป ฉันก็จะขอแก้ตัวใหม่ จะกลับมาเป็นคนเดิม จะกลับมาเป็นทรายที่รักครอบครัวและรักเพื่อนๆเหมือนเดิม จะทำนิสัยของตัวเองให้เหมือนเดิม ถึงแม้รูปลักษณะภายนอกจะไม่ใช่ทรายแล้วก็ตาม แต่ยังไงๆข้างในตัวตนของบุคคลคนนี้จะเป็นเหมือนเดิมทุกประการ...

ใช้ภาษาเป็นทางการไปรึเปล่าหว่า^^ไม่เคยเขียนได้ขนาดนี้เลยแฮะ หึหึ...

...กลั้นกรองออกมาจากความรู้สึกเลยนะเนี่ย...

สุดท้ายแหละ

รักทุกคนนนนนงับ...